Wednesday, June 02, 2010

تو حکم مرگ می دهی
دسیسه می چینی
تو زلال آزادی را بر نهال های تشنه می بندی
و تنهاپاسخی که می شنوی
صدای نفس هاست
نفس ها
نفس ها
تو حکم مرگ می دهی و قلب ها
زیر تمام سینه ها می تپد و چوبه های دار
به زیر می افتد
تو حکم مرگ می دهی و مادر فرزند مرده هر صبح
نان می خرد
تو به دیوار خون می پاشی و خرداد
در هر بهار
تصویر تازه ای از زندگی به دیوار می زند
سلاح تو عیان است و سلاح من عیان تر
برنده تر
رمز ‍پیروزی من ازلی است
ابدی است
حکم مرا حاکم مطلق
به من هدیه کرده است
-
حکم من
زندگی
است

1 Comments:

At 3:02 AM, Anonymous A. E said...

بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم
گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری

 

Post a Comment

<< Home