seshanbeh

2010-12-29T11:53:00.000-08:00

.. یار دبستانی من

2010-12-25T03:17:00.000-08:00

شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند

موسیقی فضای بهتری دارد برای زندگی

تا ذهن هزاران هزار آدم دیگر

شعر فضای بهتری دارد برای زندگی

تا ذهن هزاران هزار آدم دیگر

نقاشی فضای بهتری دارد برای زندگی

تا ذهن هزاران هزار آدم دیگر

عکس فضای بهتری دارد برای زندگی

تا ذهن هزاران هزار آدم دیگر

سپاسگزار این همه دنیا

برای زیستن

2010-12-21T23:54:00.000-08:00

خیال ساخت و ساز عجیبی داشت

دور مرا می گرفت

برایم بال و پر می کشید

مرا مثل خودم

تنها خودم می کرد

بگذار نقاش خیال

روی موج های آسمان

روی باد

تورا پرواز دهد

خیال از واقعیت

به حقیقت نزدیک تر است

خیالم

بیا مرا حقیقی کن

مرا مثل خودم کن

مرا

مثل لبخند

روی صورت زندگی بنشان

دریای راز به قلبم بریز

پاهایم نباید روی زمین باشد

2010-12-02T01:55:00.000-08:00

تنهایی

مروارید من است

قطره قطره

به اشک

برق می افتد

توی دلم

توی نگاهم

توی تک تک لحظه هایم

قیچی

2010-12-02T01:36:00.000-08:00

تیغ نشست زیر تاب موها و

قیچی با بغض لب هاشو بست

باز موهای دختر بچه ای رو کوتاه کرده بود

2010-10-08T00:48:00.000-07:00

شب در جاده می پیچد و

هربار

از پشت کوه

ستاره ای طلوع می کند

گاهی ستاره باران است

فقط تو باید

سر بچرخانی

2010-09-21T08:06:00.000-07:00

موسیقی

فصل ها

شعر ها

گرداگرد تنهایی را

پر می کنند

جدایت می کنند

از هرچه پیرامون است

چندی بیاسای

به لطف نوای سازها

پاییز

و دل انگیزی شعری دل انگیز

باران گرفت نیزه و قصد مصاف کرد"

آتش نشست و خنجر خود را غلاف کرد

گویی که آسمان سر نطقی فصیح داشت
با رعد سرفه های گران سینه صاف کرد

تا راز عشق ما به تمامی بیان شود
با آب دیده آتش دل ائتلاف کرد

جایی دگر برای عبادت نیافت عشق
آمد به گرد طایفه ی ما طواف کرد

اشراق هر چه گشت ضریحی دگر نیافت
در گوشه ای ز مسجد دل اعتکاف کرد

تقصیر عشق بود که خون کرد بی شمار

"باید به بی گناهی دل اعتراف کرد

قیصر امین پور

پاییز! تو شایسته میزبانی بارانی

2010-09-15T09:54:00.000-07:00

نم نم

قطره قطره قدم های پاییز

خوش آمدی

جای قدم هایت

همیشه روی چشم هاست

2010-08-23T09:15:00.000-07:00

همیشه شعر

همیشه آهنگ های مجاز داخلی

همیشه کودکی تنهای تنها

همیشه پل زدن از زمین به آسمان

همیشه من

همیشه سه شنبه های من

سخت می شود همه خودت را

به دیگری بسپاری

شاید هرگز

شاید یکبار

همیشه کشف

کشف محمدرضا فروتن

پرستویی

همیشه سبز

سبز

همیشه فکر فکر فکر

مثل آنکه دریاست

عمیق عمیق عمیق

سخت می شود همه خودت را

به دیگری بسپاری

شاید هرگز

شاید یکبار

برای که خودت را از خودت تهی می کنی؟

2010-06-26T01:47:00.000-07:00

و دردهای من

مثل نفس هام می ماند

که زیستنم را

شرط است

و دردهای من

مثل پیشانی ام می ماند

که بلند است

و دردهای من

مثل شناسنامه ام است

که تنها با مرگ

باطل می شود

و دردهای من

مثل دانستن شیرین است

مثل آگاهی روشن است

و هر بار بر می دارد مرا

از اعماق لذت و بیخبری

به اوج درد می آورد

2010-06-25T05:11:00.000-07:00

خدا

نشسته

دست روی دست گذاشته

رویا ها

هدیه های خود اوست

اما دیگر

به الهام خیال

مومن نیستم

2010-06-21T00:09:00.001-07:00

روحمو بیشتر از این لازم ندارم

!ببریدش لطفا

2010-06-18T01:36:00.000-07:00

Someday you start dreaming

Although you haven’t decided to do so

And that day is a birthday

Guide blue dream butterflies to a garden that suits them

Guide them to a sky they deserve, a really unlimited sky

There are some people who are worry

They don’t want you to lose those special blue fliers

That may born only once

2010-06-10T23:43:00.000-07:00

امروز سازم را به دست می گیرم

سر انگشتان دست چپم را

با تمام نیروی خیال

روی دستان ها می فشارم

خوب می دانم جای سیم ها روی انگشتانم می ماند

مضراب را بین سه انگشت اول دست راست می گردانم

چشمان را می بندم

چه زبان ساده ای دارد

گفتگوی روح با آنسوی ترها

حس رهایی در گلویی او نهفته است

سیم ها و چوب

لمس مضراب مومی

2010-06-07T23:12:00.000-07:00

2010-06-05T09:02:00.000-07:00

امنیت دستان بزرگ پدر

تقدیم به کودکی و نوجوانی و پیری

های های گریه از بی امانی روزگار گرگ صفت

درمان می شود اگر

لحظه ای خودت را

گوشه اتاق نوجوانی

سرگرم یک مجله فکاهی ببینی

2010-06-03T02:58:00.000-07:00

نیم ز کار تو غافل ، همیشه در کارم
که لحظه لحظه تو را من عزیزتر دارم

به ذات پاک تو و آفتاب سلطنتم
که من تو را نگذارم ، به لطف بردارم

رخ تو را ز شعاعات خویش نور دهم
سر تو را به ده انگشت معرفت خارم

هزار ابر عنایت بر آسمان رضاست
اگر ببارم ، از آن ابر بر سرت بارم

ببسته است میان لطف من به تیمارت
که دیده ای برکات وصال و تیمارم

هزار شربت شافی به مهر می جوشد
از آن شبی که بگفتی به من که بیمارم

بیا به پیش که تا سرمه نوت کشم
که چشم روشنی باشی به فهم اسرارم

ز خاص خاص خودم لطف کی دریغ آید
که از گمان کرم دستگیر اغیارم

تو خیره در سبب قهر و گفت ممکن نی
هزار لطف در آن بود اگر چه قهارم

نه ابن یامین زان زخم، یافت یوسف خویش
به چشم لطف نظر کن به جمله آثارم

به خلوتش همه تاویل آن بیان فرمود
که من گزاف کسی را به غم نیازارم

خموش کردم تا وقت خلوت تو رسد
ولی مبر تو گمان بد ای گرفتارم

2010-06-02T23:43:00.000-07:00

تو حکم مرگ می دهی

دسیسه می چینی

تو زلال آزادی را بر نهال های تشنه می بندی

و تنهاپاسخی که می شنوی

صدای نفس هاست

نفس ها

تو حکم مرگ می دهی و قلب ها

زیر تمام سینه ها می تپد و چوبه های دار

به زیر می افتد

تو حکم مرگ می دهی و مادر فرزند مرده هر صبح

نان می خرد

تو به دیوار خون می پاشی و خرداد

در هر بهار

تصویر تازه ای از زندگی به دیوار می زند

سلاح تو عیان است و سلاح من عیان تر

برنده تر

رمز ‍پیروزی من ازلی است

ابدی است

حکم مرا حاکم مطلق

به من هدیه کرده است

حکم من

زندگی

است

2010-05-20T22:59:00.000-07:00

راه درازیست

تا درک من از من

همانی بشود که هستم

خستگی

رویا

نیاز

لطافت

شهود

هجوم افسردگی

تنهایی

و هزاران بخش دیگر

اجزاء بی پایان معمایی است

که اگر درست بچینم و بفهمم

من را شاید بتوانم حل کنم

خدا انگار ما را

همیشه جستجوگر می خواهد

که انسان خودش برای خودش معمایی همیشگی است

از این همه ندانسته

هر بار که به تجربه ی روزگار

بخشی از من را در می یابیم

انگار به شهود رسیده ایم

چندیست می دانم

تنهایی من

ترک برداشته شکسته خالی شده

زمان باید آرام

بند بزند چینی نازک تنهاییم را

ناآگاهانه

به تکیه بر شنیده ها

از ادبیات این شکلی استفاده می کنم

!اگر خنده آور نوشته ام نمی فهمم

!می بخشید

2010-05-18T09:56:00.000-07:00

اندازه تمام آرزوهام خسته ام

انقدر خیال هام رو- بی اونکه بخوام-واقعی حس می کنم

که واقعیت رو هم خیالی می بینم

خستگی و بغض

که تمام وجودم رو می گیره

تازه می فهمم گه تو دنیای واقعی ام

2010-05-11T08:27:00.000-07:00

کامنت هم که ندارم هیییچ وقت

...ایی

2010-05-08T22:04:00.000-07:00

دارم می شمارم
سختی ها رو
ضعف ها رو
شکست ها رو
-
له کردم
گنجشک کوچک تنهاییمو
و نشستم و نگاه کردم جون دادنشو
-
خدا!؟
فکر نمی کنی یکم دور نشستی؟
مگه نگفتی از این همه بدی که نزدیکمه
از منه
درون منه
به تو و خوبیات پناه ببرم
-
دور نشستی ولی
-
کاش اصلا هیچ نیرویی تو وجودم با من در تضاد نبود
کاش هیچ نیریی خوبی نمی خواست ازم
-
کاش اینهمه تنها
دنبال تنهایی از دست رفته ام نمی گشتم
-
کاش سالم بودم

2010-05-07T10:30:00.000-07:00

شنیدنی نیستم

2010-05-03T08:25:00.000-07:00

آسمان

مدام خیال می سازد

برای همین است که وسیع است و انتها ندارد

برای همین است که هر روز و هر لحظه یک جور است

یک روز صورت سرخ است و موهای آشفته دارد

یک روز کمان ابروهایش تا بی نهایت ادامه دارد

یک روز تصمیم می گیرد نشان بدهد آبی فیروزه ای با نارنجی روشن خوب می آید‍

سرزمین خیال همیشه

برای زندگی جا دارد

کودکی در درونم می پرسد

کی به آسمان می رویم؟

تلخ است! نخوانید

2010-04-22T09:18:00.000-07:00

‍پیش از زاده شدن

مرده است

صدجان ندارد رویا

2010-04-18T07:38:00.000-07:00

به لطف ترانه ای گاهی

شاعرانگی از خواب های آشفته بر می خیزد

شانه های ظریفش می لرزد

به خیال هیچ شعری نمی رسید

که خوابی عمیق

نور رویا را

از من و او

بگیرد

همین که ترانه ای

گاهی از خواب می پراندش

خوب است

همین که گاهی

اشک هایش را

روی شانه هایم بریزد

خوب است

همین که دلی

نیم نگاهی

به صورت خیس اش بیندازد

خوب است

خیلی خوب است

مهربان کوچک من

دستان سبزت

هدیه ای بود

که میان باغچه کوچک قلبم می رویید

حالا

که جدا از من خواب های آشفته می بینی

می شناسمت

تو از من

من از تو

!شاعرانگی ام

تو نقاش رویاهایی

تو دستهای من

تو بالهای من

تا ناکجاآبادی

همین که گاهی بیدار می شوی

برای همیشه ام کافی است

رویاپرداز

نمی دانی بی پناهی ها زیادند

اما پناه دست هایم

کم است

حتی برای شانه های کوچک تو

حدیث عشق بیان کن، بدان زبان که تو دانی

2010-03-16T11:17:00.000-07:00

کسانی

عاشق

زاده می شوند

عاشق به تعبیر منٍ کسی نیست

یعنی مشتاق شناختن

عشق به معنی شور کنکاش روح اوی هرکه یا هرچه

به جای غرق شدن در خویشتن

انسان

عاشق که باشد

:اینگونه شاعر می شود

خوان به نام گل سرخ

بخوان به نام گل سرخ، در صحاری شب،
که باغ ها همه بیدار و بارور گردند
بخوان، دوباره بخوان، تا کبوتران سپید
به آشیانه ی خونین دوباره برگردند
بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت
که موج و اوج طنینش ز دشت ها گذرد؛
پیام روشن باران،
زبام نیلی شب،
که رهگذر نسیمش به هر کرانه برد.
ز خشک سال چه ترسی!
ـ که سد بسی بستند:
نه در برابر آب،
که در برابر نور
و در برابر آواز و در برابر شور .....
در این زمانه ی عسرت،
به شاعران زمان برگ رخصتی دادند
که از معاشقه ی سرو و قمری و لاله
سرودها بسرایند ژرف تر از خواب
زلال تر از آب.
تو خامشی، که بخواند؟
تو می روی، که بماند؟
که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟
از این گریوه به دور،
در آن کرانه، ببین:
بهار آمده،
از سیم خادار، گذشته.
حریق شعله ی گوگردی بنفشه چه زیباست!
هزار آینه جاری ست.
هزار آینه اینک، به همسرایی قلب تو می تپد با شوق.
زمین تهی ست ز زندان،
همین تویی تنها
که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی.
بخوان به نام گل سرخ، و عاشقانه بخوان:
"حدیث عشق بیان کن، بدان زبان که تو دانی

استادشفیعی کدکنی"

2010-03-12T08:51:00.000-08:00

اینجا خانه من است

منٍ تنها

منٍ مرگ

منٍ زندگی

کسی به آن راه ندارد

2010-03-10T04:15:00.000-08:00

چه بچه بازیگوشی گوشه دلم بالا پایین می پره

ریز ریز شادی شادی تو برق چشماش

وقت گیر بیاره کرکر زیرزیرکی به من می خنده

از هیچی هم نمیگذره

نه از تماشای دختر کوچولو کوچه اونوری که داره لی لی بازی می کنه

نه از سرک کشیدن تو کیف مامان بزرگ

نه از اینکه یاد بگیره پلاک خونه هارو چطور بخونه

ذوق می کنه به هر بهونه و دست بر نمی داره از خیالات

یاد اسفند میندازتم که رو گل ذغال بند نمی شه

یاد اسفند میندازتم که با اینکه آخر زمستونهُ پر از همهمه بهاره

یاد پرتو های خورشیده طلوع که هیچ پرده سیاهی جلو تابیدنش رو نمی تونه بگیره

نه شکست می فهمه نه تاریکی نه تلخی

یاد شور نوشتن ..مثل اولای نوجوونی که تمام روح و پر می کرد و سرریز می شد

چه بچه سمجی

دم عیدی شیطون تر شده

از همه سختی ها و تلخی ها ککش هم نمی گزه و می خواد عیدی بگیره

از کی؟ از محبت هایی که عمقشون اندازه بند انگشت دست گوچیکشه؟

از چی؟ از این دوره زمونه که بوی خون می ده؟

نمی دونم.. اما دل می دم به تماشا کردنش

حق داره همه چیو به بازی بگیره

دیگه دعواش نمی کنم وقتی می گه

این دنیا همش بازیه

همه این دنیا بازیه

2010-03-01T11:52:00.001-08:00

دستی روی شانه تنهاییم
خیالی است
عجیب نیست
خودم خواسته بودم که خیال
واقعیت را کنار بزند و حالا
تدبیری نیست
ملالی هم نیست
-
یک زخم خیالی
به هزاران خنده واقعی نمی ارزد
-
خوشا هر نسیم هر صبحدم
که گیسوان خیال را
پرواز دهد
-
شاید
سرنوشت شیرین من این است
که تا ابد
برای هر خیال تازه
جشن واقعی بگیرم
-
ملالی هم نیست